Znam.to

„Piekielny Brooklyn” jest raczej zbiorem opowiadań niż jedną powieścią. Oto robotniczy kwartał Brooklynu, zamieszkany przez smutnych ludzi bez perspektyw, dodatkowo przybitych przez przeciągający się strajk. Ich problemy nabierają wyrazistości, gdy przekonują się, że Red Hook jest miejscem, skąd nie ma ucieczki. I to niezależnie od tego, czy będzie to ciężarna dziewczyna porzucona przez kochanka, sponiewierana prostytutka marząca o czystej i szczerej miłości czy gej gotów porzucić rodzinę dla ukochanego transwestyty - każdy, kto spróbuje przeciwstawić się wszechogarniającej szarości, kto odważy się okazać ludzki gest, słono zapłaci za swoje marzenia. „Piekielny Brooklyn"  to jedna z tych książek, których nie chce się czytać - zbyt wiele w niej prawdy o ludziach, o głównej przyczynie ich smutku: przemocy, której niczym pancerza używają na co dzień.

Ogromne emocje wywołuje historia Tralali, która utrzymuje się z płatnego seksu oraz okradania swoich klientów już od najmłodszych lat - głównie marynarzy i żołnierzy z bazy wojskowej. Początkowa rozrywka przeistacza się w sposób na życie, staje się horrorem.

Wartość książki podnosi język, którym posługuje się pisarz. Tak jakby pisał ze słuchu - dzięki temu jego styl jest żywy i pełen emocji, tak jak rytm i melodyjność mowy. Autor pisząc nie zwracał uwagi na zasady gramatyczne i interpunkcyjne, na dobór słownictwa. Dialogi nie są wyróżniane myślnikami, tylko pisane tzw. ciągiem, także nie mamy wskazane kto wypowiada poszczególne kwestie. Selby tworzy literaturę dosadną, wręcz surową. Książka ta z całą pewnością nie jest pozycją łatwą do zaakceptowania, a wręcz przeciwnie. Wywołuję paletę emocji u czytelnika. Epatuje brutalnością i okrucieństwem, które dotyka zwyczajnych ludzi.
 

Piekielna książka. Dziwaczny, nieskładny, lekceważący zasady interpunkcji strumień świadomości jej bohaterów - ludzi z najpodlejszych nowojorskich rynsztoków. Wciągający jak twardy narkotyk, od pierwszych stron, wypluwający oszołomionego czytelnika na jego stacji metra, czującego się jak prostytutka. Zachęcam do skonfrontowania naszego wyobrażenia o "american dream" z realistyczną rzeczywistością Selby'ego.

Błąd w opisie? Zgłoś to!