Znam.to

Niemieckie produkcje nigdy mnie szczególnie nie fascynowały. Łaskawszym okiem spojrzałam na nie dopiero po premierze głośnego swego czasu "Pachnidła: Historii Mordercy", Toma Tykwer`a. "Biegnij Lola, biegnij " to wcześniejszy film tego samego reżysera. Oba obrazy diametralnie się różnią. Widać, że ich twórca nie popada w rutynę i swoimi filmami lubi zaskakiwać widza.

Tytułowa Lola jest córką dyrektora banku i mieszka w Berlinie. Jej kłopoty zapoczątkowuje telefon od jej chłopka. Ten przyznaje się przed nią, że zgubił pokaźną sumkę należącą do jego szefa, mężczyzny zajmującego się nielegalnym handlem aut. Kiedy Manni, bo tak ów chłopak ma na imię, roztacza coraz czarniejsze wizje, Lola nie traci wiary w dobre zakończenie tej nieprzyjemnej sytuacji. Prosi go aby zaczekał na nią i nie robił głupstw. Po czym nie tracąc więcej czasu wybiega z domu...

"Biegnij Lola, biegnij” w moim odczuciu stanowi reżyserski eksperyment. W ciekawy sposób połączono ze sobą różne techniki filmowania, a w całość wplecione zostały także sceny animowane. Następujące po sobie wydarzenia rozgrywają się w takt brawurowej muzyki przez co film ogląda jak dobrze zmontowany teledysk. Wszystko dzieje się w zawrotnym tempie, co jeszcze bardziej potęgowało u mnie natłok myśli w stylu: kto na kogo za chwilę wpadanie, co w tej sytuacji robi bohaterka i jakie będą tego konsekwencje. Film przedstawia trzy wersje wydarzeń, które mogły przydarzyć się Loli i Manni`emu. Tym samym posiada trzy odmienne zakończenia.

Lola za każdym razem ma tylko dwadzieścia minut na uratowanie swojego chłopaka. Czy uda się jej tego dokonać? Warto poznać odpowiedź na to pytanie.

Błąd w opisie? Zgłoś to!